In pluteo eodem a parte posteriori.

item 1. XXX. Biblia Hebraïca cum Masoreth uncialibus literis elegantissime scripta in membranis. In fine: Ego Jacobus b. Joseph scriba posui hos 24. libros in gratiam R. Moysis bar Jacob Levi, anno post quinquagesimum saeculum quinquagesimo quinto die undecima mensis Nisan, Aprilis. Concedat Dominus illos in hereditatem transmittere filiis suis, & nepotibus ad finem omnium generationum. Amen. Amen semper.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.30 (image)
Attestation :
item 2. XXXI. Biblia Hebr. nitidissime scripta a quodam neophyto, ut initium indicat, in folio.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.31 (image)
Attestation :
item 3. XXXII. Biblia Regia Hispanica opera Ariae Montani edita Antuerp. cum Dictionario Hebraïco-Syro-Chaldaico, & Graeco. vol. 8. t. 1.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.32 (image)
Attestation :
item 4. XXXIII. Tomus secundus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.33 (image)
Attestation :
item 5. XXXIV. Tomus tertius.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.34 (image)
Attestation :
item 6. XXXV. Tomus quartus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.35 (image)
Attestation :
item 7. XXXVI. Tomus quintus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.36 (image)
Attestation :
item 8. XXXVII. Tomus sextus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.37 (image)
Attestation :
item 9. XXXVIII. Tomus septimus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.38 (image)
Attestation :
item 10. XXXIX. Tomus octavus.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.39 (image)
Attestation :
item 11. XL. Codex Evangeliorum Syriacus, vide inferius.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.40 (image)
Attestation :
item 12. XLI. Arca foederis, MS. Hebr. charactere Hebraïco, agit de creatione mundi, & ejusdem gubernatione, ubi late de divina providentia contra Epicureos, addit plura de prophetia, & prophetarum oraculis, & exponens prima capita Genesis tractat de situ orbis, de iride, de planetis, aucthor R. Judas b. Joseph Chorasanensis, Chorasan est regio in Perside, Sogdiana olim. Dividitur in 22. capita: opus prolixum, nec lectore omnino indignum, & quod mirum videri debet in carcere elucubratum, ut ipse author notavit in fronte ejusdem. Extant hujusce tituli duo alii tractatus; alter Simeonis b. Samuelis; alter Salomonis b. Abraham. Primus agit de Kabbala; secundus exponit ad literam variae scripturae loca, noster author a Bibliographis codicum Hebraeorum praetermissus, citatur ab Abrahamo b. Ezra, & Judas Persa vocatur; ineditum puto.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.41 (image)
Attestation :
item 13. XLII. Liber radicum; auctor est B. Joseph Albo Hieronymia a S. fide celebris Neophyti σύγχρονος, cum quo etiam subire coactus est publicam disputationem: hujus συλλογὴν habes in hoc tractatu, in quo praecipuae fidei nostrae mysteria convellere nititur, & Judaïcam superstitionem statuere, cod. msc. sed olim impressus Venetiis, & Arimini.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.42 (image)
Attestation :
item 14. XLIII. Liber generationum Adam, Anonymi. Argumentum operis sui author explicat his verbis. Hic liber generationum Adam consummatur verbis magnificis, quae in mentem hominis cadere possint, & agit de creatione spiritus, de anima, de formatione corporis, & quaenam sit origo, productio, & finis animae, & corporis, & quodnam principium, & ordo dierum illius vitae aeternae, & quaenam sit oeconomia proba & improba usque ad finem mortis, & quaenam erit corruptio, & quomodo fiat retributio, & poena, & mortuorum resurrectio: Tractatus prolixus, & bonus, dividitur in 4. partes, in quibus has materias versat, & digerit, codex Hebr. msc. in-quarto.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.43 (image)
Attestation :
item 15. XLIV. Scientia animae. Tractatus de animae natura, operationibus, retributione, angelorum custodia eidem deputata, conclusiones suas ex Scriptura, & philosophia plerumque deducit, etsi non semel ad fabulas inepte deflectat, quod cum reliquis Rabbinis vitium illi commune est. Insignis res est, quam de Angelo Samuele coelestis Hierarchiae sub finem operis exhibet. Sub initium de mysteriis literarum earumque veritate, plura adducit ex libro Sezira depromta, quae Reuchlinus edidit. Author est R. Eliazar 6. R. Juda. Idem citat R. Abraham videntem, & ejus librum de praeceptis: quod notavi in gratiam Bibliographorum Hebraïcorum. Codex msc. in-quarto.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.44 (image)
Attestation :
item 16. XLV. Liber Josue, Judicum, Regum primus {242}& secundus usque ad censum populi a Davide imperatum, reliqua interciderunt, cod. Hebr. in-quarto nitide scriptus, & optime conservatus in pergameno, satis antiquus, sed quaedam folia aliena manu inserta videntur.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.45 (image)
Attestation :
item 17. XLVI. Commentarius in Ecclesiasten. Anonymi cum ejusdem Epistola ad Henricum Regem Galliarum, ex qua tamen satis colligi videtur Authorem esse R. Abdiam Siphronaeum, seu Sphornum Medicum Italum, filium Jacob Sphorni, qui saeculo superiore sub Henrico III. & IV. scripsit luculenter in Ecclesiasten, & 4. alios libellos, qui Meghilloth dicuntur, nempe Cantica Canticorum, Ruth, Esther, & Hieremiae lamentationes, cod. msc. sed olim editus Venetiis.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.46 (image)
Attestation :
item 18. XLVII. Liber consuetudinum, seu rituale Judaeorum praecipue Germanorum, quorum cerimonias resert, & variis notis illustrat, impressus Rivae Tridenti, in-octavo.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.47 (image)
Attestation :
item 19. XLVIII. Docens scientiam. Commentarius in Halachot, seu constitutiones juris usu receptas. Hic est tomus secundus decisionum R. Jacob b. Ascher Germani, in quo agit de vetitis, & licitis, quae pertinent ad cibum, & potum, ubi de jugulatione animalium, de inspectione viscerum, de idololatria, de balneis, de muliere menstruata, de vino libaminum & funerum luctu, omnia illustrantur luculento commentario R. Joseph KarocommentaireLo spostamento del codice è dovuto all’intervento di A. M. Biscioni, autore del primo tomo del catalogo della BML, che intendeva così riunire su uno stesso pluteo opere dello stesso autore e di argomento analogo (cfr. Biscioni, 1752, p. 40).
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 02.08 (image)
Attestation :
item 20. XLIX. Ornamentum Davidis. Tractatus in Articulos legis Judaïcae: in fine adducuntur hymni recitandi in solemnitate Circumcisionis, Nuptiarum, & expiationum. Author David cognomento Vitalis b. Salomonis medicus Toletanus & poëta insignis.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.49 (image)
Attestation :
item 21. L. Fundamentae religionis. R. Nisim F. Mosis, filii Salomonis, filii Mosis. Codex msc. in-quarto; agit de articulis legis, qua occasione multa ex Pentateucho adducit, & explanat.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.50 (image)
Attestation :
item 22. LI. Fundamentorum fidei impress. R. Joseph Albo, hujus aliud exemplar habes msc. numero c.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.51 (image)
Attestation :
item 23. LII. Liber Job, & Esdrae msc. Hebr. in-quarto.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.52 (image)
Attestation :
item 24. LIII. Difficiliores quaestiones super Rasci, seu excerpta ex Commentario R. Salomonis Sarchi in Pentateuchum continentia varias quaestiones Biblicas, & earumdem solutiones ex mente ipsius Salomonis, codex bonus & rarus, in-folio minore, Rabinico charactere, & difficili scriptus, compilatore R. Isahak Levi.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.53 (image)
Attestation :
item 25. LIV. Generationes Isahak, seu expositiones in Pentateuchum Isahak Karo Toletani: titulus ex authoris infortunio natus, ut ipse testatur: amissis enim filiis Hierosolymam profectus, hos commentarios scripsit, & pro filiis habuit. Excusus Riva Tridenti cum praefatione R. Jacob b. R. David Markaria. an. 318. min. supp. in-quarto.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.54 (image)
Attestation :
item 26. LV. Expositio Tropologica in quinque parva volumina impress. in-folio an. 305. min. supputationis.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.55 (image)
Attestation :
item 27. LVI. Codex Evangeliorum Syriacus: vide inferius.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.56 (image)
Attestation :
item 28. LVII. Quaestiones & responsa R. Joseph Kolon Galli ab ejusdem discipulis edita. Venetiis apud Bombergium, an. 279. min. supp. subscribitur Alexander de Cari Revisor.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.57 (image)
Attestation :
item 29. LVIII. Codex Evangeliorum Syriacus, vide inferius.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.58 (image)
Attestation :
item 30. LIX. Liber illuminans viam. Concordantiae Hebr. sanae scripturae R. Mardocai Nathan, infolio, Venetiis apud Bombergium anno 324. min. supput.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.59 (image)
Attestation :
item 31. LX. Liber bellorum Domini, R. Levi ben Geson msc. Hebr. in-folio: agit de praecipuis articulis fidei, & Philosophiae, & in 6. partes dividitur, quarum prima varias quaestiones exhibet circa rationalis animae immortalitatem: secunda tractat scientiam futurorum, & artem divinatricem, in qua multa falsa, & impia congerit: tertia de scientia Dei: quarta de divina Providentia: quinta de coelis, & eorum motu: sexta de creatione mundi. Codex optime scriptus & conservatus: aliud exemplar habes inferius in secundo pluteo nitidissime scriptum. Olim editus Rivae Tridenti.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.60 (image)
Attestation :
item 32. LXI. Liber Raziel magnus. Liber scriptus ex Arabum scriptis consarcinatus, quem Hebraeorum superstitio putavit Adamo ab Angelo Raziele revelatum. Dicitur hic magnus Raziel ad differentiam alterius, qui minor appellatur, & est Abulhaphia Doctor Hispanus, qui Razielem appellari se mavult typho plane Judaïco, de quo tamen inferius.
[+]
Conservation : Firenze, BML, ms. Plut. 01.61 (image)
Attestation :
item 33. In eodem volumine excerpta ex lib. Sezira de mysteriis Zirsuph: incipit viginti duae sunt viae.Finis primi plutei.
item 34. In primo pluteo numero XL. Codex Evangeliorum Syriacus uncialibus literis exaratus, & optime conservatus, editio recentior, quam Thomae Heracleensi tribuunt quidam recentiores Gregorii Barhebraei auctoritatem secuti, qui in praefatione sui thesauri sic scribit: Novum Testamentum ex Graeco in Syriacum iterum conversum est in urbe Mabug in diebus Philoxeni a Thoma de Charkel. At Charkel non est Heraclea quae semper alio modo effertur, & scribitur, sed pagus in Mesopotamia, & Gregorii testimonio testimonium ipsius Thomae praeferendum est, qui versionem sub Philoxeno adornatam, tantum emendasse se scribit, nunquam vero suae versionis meminit. Ejusdem confessionem ex codice ipsius Thomae manu exarato descriptam ad me misit de hac re consultissimus, idemque amicissimus Dominus Faustus Naironus.Collatus est autem codex iste cum duobus codicibus authenticis: ac liber iste quatuor Evangelistarum ex lingua Graeca in Syriacam conversus est perexacte, & magno cum labore, primum quidem in urbe Mabug in diebus Domini mei Philoxeni Episcopi ejusdem urbis; collatus est posthac magna cum diligentia a me Thoma cum tribus codicibus Graecis probatis, & authenticis in Anton. Alexandriae magnae civitatis Sancti Monasterii Antonii, ubi etiam illum scripsi mihi ad utilitatem animae meae peccatricis, & plurimorum eorum qui diligunt, & quaerunt sinceritatem, & Αὐθεντίαν illam utilem divinorum librorum scire, & servare. Scriptus est autem, & collatus in praedicto loco anno nongentesimo vigesimo-septimo Alexandri. Amanuensis nota in fine codicis: Explicit codex iste Evangeliorum in civitate Orphae, quae est in Mesopotamia in Templo Angelorum Sanctorum in eadem civitate Orpha mense Decembri {243}anni millesimi sexagesimi octavi Alexandri, indictione duodecima. Est autem sanctissimi, & Dei amantis, atque venerabilis Domini mei B. Abrahami, qui praeest Sancto coetui Monasterii Sancti Jacobi, quod est in oppido Karmusc, quod est in regione Orphae, quem codicem sibi adornavit ipse velut in spiritualem utilitatem suam, & eorum omnium, qui illum legerint. Deducta igitur Alexandri epocha ad nostrum computum, scriptus suit hic codex anno Christi 759. in quem incidit indictio duodecima ab Amanuensi notata.Canones Eusebianos, & lectionum tabulam sub initium exhibet, sed haec adjecta videntur recentiori manu, nec character licet, & ipse perantiquus, aetatem codicis aequat.
item 35. Numero LVI. Sacrosancta quatuor Evangelia Syriaca Chaldaïco Stranghelo charactere descripta capitalibus literis in pergameno cum harmonia Ammonii, & Eusebii Epistola. Additae sunt recentiori manu tabulae lectionum ad usum Ecclesiae Maronitarum, quibus respondent ad marginem notae nova manu adpositae; aliae sunt, & ab his diversae in corpore, ejusdem cum ipso codice antiquitatis, quae lectionum tempus & ordinem designant; cum illis quae in Polyglottis exhibentur, non semper conveniunt.Nota Amanuensis. Gloria Patri, & Filio, & Spiritui Sancto, nunc & semper, & in saecula saeculorum, Amen; qui adjuvit servum suum peccatorem miserabilem, & imperfectum Rabulam Librarium & scripsit. Finem habuit iste codex die 6. mensis Februarii indictione quarta anno octingentesimo nonagesimo septimo Alexandri. Domine da pacem Ecclesiae tuae in omnibus locis. Scriptus, & completus est hic in Coenobio Sancto Domus Domini mei Sancti Joannis in Zagba in diebus Dei amantis Sergii Presbyteri, & Abbatis: Et paucis interjectis, Quicumque autem legerit in isto codice oret pro Sanctis, & Dei amantibus, & bonae memoriae dignis Joanne Presbytero Monasterii de Larbic: & Isahuk Diacono de Hainata, qui migrarunt de hoc saeculo ad Dominum, quoniam labore eorum, & eorum opera initium habuerunt hi codices, & pro excellenti Christophoro Lugente, & Martyrio Presbytero ejusdem Monasterii, & Nobili Domino meo Damiano legisperito, de domo Protogenis, qui stetit, & curavit post eos, & in ordinem redegit, & conjunxit, contulit, & posuit eosdem codices in eodem Monasterio domus Domini mei S. Joannis in Zagba. inferius recentiori manu.Post mortem Romani Presbyteri, & visitatoris Antiochiae datus fuit hic codex Evangeliorum Ecclesiae S. Georgii, ut sit bona memoria Presbyteris hisce Romano, & Constantino, & Sociis eorum: et si aedificabitur alia Ecclesia in urbe, hic liber Ecclesiae quae aedificabitur, esto.Ad initium, & finem codicis notantur varia Legata pia, & Donationes factae Monasterio S. Mariae Hannubiis, in quo resident hoc tempore Patriarchae Maronitarum, aliaque monumenta ad idem spectantia. Prae caeteris insigne est sequens, quod cum Ecclesiasticae historiae fragmentum sit ne periret huc transcribendum putavimus.Anno millesimo quadringentesimo & nonagesimo Seleucidarum, (Christi 1179.) die nona mensis Februarii, veni ego humilis Jeremias de oppido benedicto Damalsa ad Monasterium sanctae Dominae nostrae Mariae de Maiphuk in Valle Ailig Provinciae Botoron ad Dominum meum Petrum Patriarcham Maronitarum & proclamatus fui ab ejus sanctis manibus Metropolita super Monasterium sanctum de Chephtun quod aedificatur ad ripam fluminis (Adonius); & permansi ibi quatuor annos in diebus Monachorum habitantium in Monasterio, & sunt Monachus Ezechiel, & socius ejus Isahias, &c. Et elapso quadriennio postulavit me regulus Bibli, cum Episcopis, & Ecclesiarum rectoribus, & Presbyteris, καὶ ἒδωκαν κλήρους, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπ᾿ ἐμὲ, & crearunt me Patriarcham in sancto Monasterio de Chalat: & deinde miserunt me ad Civitatem magnam Romae, & reliqui fratrem nostrum Episcopum Theodorum, qui Gregem regeret, & moneret. Iste Jeremias interfuit Concilio Lateranensi sub Innocentio III. ejus effigies adhuc visitur in Templo sancti Petri in Vaticano, & ejusdem Innocentii ad eundem extat diploma. Nota interim ex hoc testimonio authoritatis ineluctabilis invicte refellit fabulosa cujusdam fratris Griphonii acta, quae in chronicis Fratrum Minorum circumferuntur, in quibus ab eodem Maronitas Christiana primum sacra suscepisse, cum summa Catholicae ab immemorabili aevo nationis injuria, vulgatum est: haec sorsan παρὰ τῆς ὁδοῦ. Sed ὁποῦ τις ἀλγεῖ, κεῖσε καὶ τὸν νοῦν ἔχει.Lectionum tituli antiqui variant aliquando a descriptis in tabulis, quas ad initium codicis adjectas diximus supra, & utrique ab editis in Polyglottis. In his omnibus tamen cultus Sanctorum, defunctorum memoria, sacrorum hominum χειροτονία, jejuniorum, aliique Ecclesiastici ritus laudantur. Hinc praeter Ecclesiasticae traditionis αὐθεντίαν colligitur etiam Syriaci ritus antiquitas, ad cujus Canones ordo lectionum in hoc codice exigitur, nec proinde sacras Syrorum ordinationes adeo esse recentes, ut saeculo sexto, quo hic Liber descriptus legitur antiquiores non sint, sicut a nonnullis perperam existimatum est.Ad haec Historiam Adulterae non habet, verba Christi Eli, Eli lama sabaktani in textu S. Matthaei non interpretatur, sed solum in Marco, & Luca: deest pericope ex primo cap. S. Matthaei usque ad versum 23. Antiquitas codicis raro aliam parem inveniet cum superet millesimum. Annus in subscriptione notatus a Librario fuit Christi quingentesimus octogesimus sextus in quem ferme incidit indictio quarta ab eodem designata sub Pelagio II. Summo Pontifice, & Imperatore Mauritio.Monuimus supra Evangelici textus distinctionem aliam placuisse Syris, & quidem a Graecis, & Latinis diversam: haec quidem duplex est, altera per lectiones, altera per oracula, seu Sententias. Prima notatur in corpore textus; secunda ad calcem cujusque Evangelistae explicatur adjecta epigraphe, quam in editis praetermissam hic reddo.Finem habuit descriptio Evangelii Matthaei, qui locutus est Hebraïce in Palaestina: in eo autem sunt oracula bis mille quingenta & viginti duo.Marci, finem habuit descriptio Evangelii praedicationis Marci, qui locutus est, & praedicavit, {244}& scripsit Romane in urbe Romae: in eo sunt oracula mille sexcenta, & septuaginta quinque.Lucae, finem habuit descriptio Evangelii praedicationis Lucae, qui Ionice, seu Graece locutus est in magna Alexandria, sunt autem in eo tria millia & octoginta tria oracula.Johannis, finem habuit descriptio Evangelii Johannis, qui locutus est, & scripsit Ionice in Epheso: in eo autem sunt mille nonaginta & triginta octo oracula. Omnium Sententiarum quae sunt in 4. Evangelii summa 4224.Quod Graecis est στίχος, & nobis versus, Syris est phetgoma, nempe Sententia, oraculum, sermo, vox αὐτόχθων, etsi primo aspectu videatur τοῦ ἐλληνικοῦ κόμματος, & ἀπὸ τοῦ φθέγγεσθαι deducta est; nam Danielis tempore, cui vox haec frequens nondum Hellenismus aliarum linguarum fines invaserat.Consulto has epigraphas integras fideliter ex Syriaco retuli, ut vel hinc discant Censores quidam τὴν ἀλαζόνειαν, καὶ τόν τύφον deponere; sciantque non adeo novam esse Romanorum sententiam, quod Matthaeus Hebraïce scripserit, & Marcus Latinis hominibus Latinum dederit Evangelium, ut jactare possint, quod nullum extat hujus rei apud veteres vestigium praeterquam apud Damascenum in vita Petri: habent hic in nostro codice antiquam traditionem, cui etiam consonant alia Syriaca exemplaria quamplurima, atque his Arabica, e quibus praeter illud quod Kirstenius laudat antiquissimum in vitis Evangelistarum, alios duo ex Vaticano & Coptorum editio Arabica, quae penes nos, dictis consentiunt.
item 36. Numero LVIII. Sanctum J. C. Evangelium editionis ejusdem cum superiore Syro Sermone & charactere descriptum cum Canonibus Eusebianis, & ejusdem Epistolae ad Carpianum; (corrigendus interpres, qui ad marginem Lacrasinum pro Carpiano reposuit) Literarum majestas, scripturae vetustas, operis forma superioris codicis aetatem aequare videntur, de qua quo minus certi aliquid decernamus, abstulit idem, qui ultimas paginas distraxit ab illis verbis Christi, regnum meum non est de hoc mundo. Ne tamen illa periret omnino fecit usus Orientalium omnia familiae monumenta gravioris momenti in sacris codicibus describendi. In hoc codice sicut in aliis supra recensitis quamplurima exhibentur: unum do ad rem nostram.In nomine Causae omnium. Anno millesimo quingentesimo octavo Filii Archipresbyteri Clementis diviserunt inter se menses, quibus ministrare deberent Ecclesiis suis S. Basilii, & S. Lucii, & fuit pars Barsumae, December, Januarius, Junius & Julius quatuor menses, & Salomonis, & Philippi alii octo menses. Hinc apparet hujus codicis aetas quadringentis annis major, cum Alexandri Epocha hoc anno 1698. numeret annum a secundo millesimo nonum. Sed multo vetustiorem codicem esse ostendit, quae sequitur, nota. In nomine Patris, & Filii, & Spiritus Sancti accidit terraemotus die .... Aprilis exeunte feria sexta majori, & ineunte Sabbato majori: & continuit, & deposuit maria, & aedes evertit anno 301. sub Imperio Althaziae..... sub Praeside Damasci Saif ...... Ego Simeon Bar Habaisc author hujus notulae Arabs. Arabum epocha utitur quae deducta ad nostrum computum hujus codicis aetatem octingentorum annorum dabit. A Praefati Archipresbyteri haeredibus ad Monasterium S. Mariae de Kannubin translatus ad usum Patrum Maronitarum fuit, ut liquet ex Epigraphe Arabica adjecta.Censuram horum trium codicum ex Langio desumtam habes in Prolegomenis Bibliorum Londinensium, & in Bibliotheca Orientali Hottingeri, sed utrobique error in supputatione aetatis primi codicis irrepsit, & pro anno Alexandri 1038. annus 1068. suppositus.

Commentaires :

1. Lo spostamento del codice è dovuto all’intervento di A. M. Biscioni, autore del primo tomo del catalogo della BML, che intendeva così riunire su uno stesso pluteo opere dello stesso autore e di argomento analogo (cfr. Biscioni, 1752, p. 40)